Veel te halen ........ denk ik

Het is nu maandag 28 januari 08.30 San Antionio.

Samen met Rien en Anita naar de ELI conferentie. Met name om te kijken of ELI een voor ons nuttig platform is.

We hebben ons net ingeschreven voor het congres en dat ging lekker snel (is niet zo groot).
Anita is al helemaal los in een pre-conference workshop. Rien en ik beginnen om 11.30 met een Newcomers' Orientation Lunch. Wij gebruiken de ochtend om de nodige klussen nog af te werken. Daarna is het flink doorwerken tot en met vrijdag (congres t/m woensdag en daarna nog wat bezoeken aan Universiteiten hier in de regio).

Na vanmiddag volgen inhoudelijke berichten over wat we hier leren/horen/delen/etc.

Naast de inhoud van het congres is er nog veel meer te halen bij ELI, zoals inhoudelijke tips en trucs, studenten met hun leerervaringen aan het woord in weblogs, concrete technology guides en workshop guides en zo (zelf http://www.educause.edu/eli).

Groetjes van een inmiddels vochtig San Antonio.

Jan

Create Engaging E-Learning Courses You Can Be Proud Of

Surfen in de kerstvakantie levert vaak websites op die je anders mogelijk zou missen. In dit geval de weblog van rapid-eLearning, waarin een pagina is opgenomen rond 'engaging eLearning courses'. Met behulp van een aantal voorbeelden en filmpjes wordt duidelijk gemaakt hoe je een course zou kunnen ontwikkelen die uitdaagt tot actieve betrokkenheid bij studenten. Wat zijn de verschillen tussen actieve en passieve betrokkenheid, hoe creeer je actieve betrokkenheid en natuurlijk de vraag wanneer is welke vorm het meest effectief. Niet alle voorbeelden zijn misschien even relevant en opnieuw gaat het uit van een vrij klassieke rolverdeling tussen docent en student, maar er staan zeker ideeen op waar we binnen Avans mee verder zouden kunnen. Daarnaast staan er op de blog nog voldoende andere ideeen.
Meer info? Klik op Rapid eLearning blog.

Understanding eLearning 2.0

In zijn artikel eLearning 2.0 gaat Tony Karrer in op de veranderingen in eLearning en de rol die social software daarin speelt. Hij stelt dat de veranderingen worden gestimuleerd door 2 factoren: een steeds snellere ontwikkeling van kennis en natuurlijk de opkomst van Web 2.0. Het begrip eLearning 2.0 is in eerste instantie afkomstig van Stephen Downes, een Canadese onderzoeker. Wat het artikel echt aantrekkelijk maakt, zijn de voorbeelden die gegeven worden om eLearning 2.0 te gebruiken om samenwerking in teams te bevorderen, evenals kennisuitwisseling en de mogelijkheid om gezamenlijk te creeeren. Dit is nu net één van de dingen waar we binnen het eLearningteam echt naar op zoek zijn.
Daarnaast geeft het artikel een helder overzicht van de ontwikkelingen binnen eLearning via een matrix. Hierin is niet alleen aandacht voor de techniek, maar zeker ook voor de rol van de leerder.

Het hele artikel is op te roepen via de volgende link:
Tony Karrer understanding eLearning 2.0

Lijstje succesfactoren

Wat moet je doen om een ICT-project succesvol te laten verlopen? In 2005 heeft Iwan Wopereis van de Open Universiteit onderzoek gedaan naar succesfactoren van ICT-projecten.

De Top 10:

1. Maak de meerwaarde zichtbaar
2. Maak het voordeel van een product duidelijk (nieuw is niet noodzakelijk beter)
3. Kies een competente projectleider
4. Vier je successen
5. Het management moet betrokken en competent zijn
6. De projectleider moet volledig toegewijd zijn
7. Ambitie telt
8. Formeer een expert- en professioneel team
9. Betrek alle betrokkenen (docenten, studenten, coördinatie, ondersteuning, directie) erbij
10. Houd de cultuur open

Volgens Wopereis weten we vanuit de literatuur dat het belangrijkste element in veranderingsprocessen de menselijke factor is. Participatie, informatie, communicatie en betrokkenheid. Daar gaat het om!

De link naar het artikel.

Good practice 2: Digitaal hoorcollege AGZ

Op de foto zie je Arno Rademaker, docent fysiologie van de Academie voor Gezondheidszorg (AGZ). Samen met Jeroen Alessie, onder andere verantwoordelijk voor de onderwijsinnovatie binnen de AGZ, neemt hij in de multimediaruimte van Xplora een hoorcollege op. In totaal gaat het om vijf gedigitaliseerde versies van hoorcolleges rond het onderwerp spierfysiologie en trainingsleer. Een digitaal hoorcollege is met name geschikt voor relatief stabiele kennis.

In plaats van het bijwonen van een regulier hoorcollege bekijken de studenten de digitale hoorcolleges op de plaats en op het tijdstip dat het hen uitkomt en zo vaak als zij willen. Dat is volgens Jeroen Alessie een groot voordeel. Niet in de laatste plaats voor de roostermaker die geen grote groep studenten meer hoeft in te roosteren in de collegezaal. Maar dat is volgens Jeroen niet de voornaamste reden voor de AGZ om tijd en energie te steken in deze innovatie. Uiteindelijk gaat het om een hoger leerrendement. De docent is door de digitale hoorcolleges anders en beter inzetbaar. In plaats van het geven van vijf hoorcolleges per blok, is hij nu in staat om een verdiepingsslag te maken door met kleinere groepen studenten actief en interactief te werken. De studenten bekijken de video en passen de opgedane kennis daarna meteen toe. Deze manier van werken sluit beter aan bij competentiegericht onderwijs. De duur van een digitaal hoorcollege is overigens meer dan de helft korter dan het oorspronkelijke hoorcollege. De docent dwingt zichzelf in de voorbereiding om zich te beperken tot de kern van het vak. Nog een groot voordeel is de mogelijkheid om de video’s herhaaldelijk af te spelen. Ook wanneer je als student in het derde studiejaar even bent vergeten hoe het ook alweer zat met die basiskennis uit het eerste studiejaar.

In de nabije toekomst worden meerdere vakken en onderwerpen binnen AGZ gedigitaliseerd. Studenten kunnen de video’s via Blackboard downloaden en afspelen op hun eigen computer of i-Pod. Mobile learning heet dat.

DLC 3: De boekdrukkunst

Rob Martens, hoogleraar Multimedia educatie, spreekt eerder dit jaar over een revolutie die vergelijkbaar is met wat er 550 jaar geleden gebeurde na de uitvinding van de boekdrukkunst. Martens gelooft in het beeld van de nieuwe generatie, die anders leert, omdat ze is opgevoed met nieuwe technologie.

De nieuwe generatie moet volgens Martens op een andere manier gemotiveerd worden. Motivatie moet van binnenuit komen, terwijl de werkwijze in het onderwijs volgens Martens te veel gericht is op extrinsieke motivatie. Het uit zich in toetsen, vaste curricula, roosters, jaargroepen. Het leidt tot een 'telt-dit-mee?'-houding.… "Als je leerlingen niet langer beschouwt als een vat om kennis in te gieten, maar een spons die informatie op wil zuigen, ben je op de goede weg.…"

Technologie heeft het ondertussen mogelijk gemaakt dat we informatie non-lineair kunnen presenteren, dat we kunnen individualiseren en dat de consument ook producent is geworden. Er is ontzettend veel informatie beschikbaar, en wel direct. De vraag hoe de student de informatie vindt die past bij zijn leervraag en leerstijl is vele malen interessanter dan de vraag hoe je controleert wat de student doet.… Veel mensen in het onderwijs overschatten nog altijd de opbrengst van formeel leren. Wetenschappers zeggen juist dat het leren van mensen voor 80 tot 90 procent bestaat uit informeel leren.… Informeel leren en het gebruik van technologie hebben de toekomst!

En wat is de link met e-Learning binnen Avans? Binnen het innovatieproject 'Digitale Learning Content' richten we ons niet alleen op de aanbodzijde: de content, de kenniscomponent en de rol van de docent, maar ook op de vraagzijde: de rol van de student die op zoek gaat naar informatie, passend bij de leervraag.

De zin én onzin van het nieuwe leren

Tijdens de Surf Onderwijsdagen in november dit jaar heb ik samen met Adrie Verhoosel een discussie bijgewoond tussen Luc Stevens en Jeroen van Merriënboer over de zin én onzin van het nieuwe leren. De uitkomst: Het begrip 'nieuw leren' is ernstig vervuild. De discussie heeft diepgang nodig met als doel te komen tot betere aanpakken die tegemoet komen aan een nieuw mensbeeld en nieuwe doelen voor het onderwijs. Het is niet oud tegen nieuw leren, maar een groeipad: leren voor vandaag en morgen...

Ons huidige onderwijssysteem is volgens Luc Stevens gebaseerd op standaardisering en is overeenkomstig met een mensbeeld uit de tijd waarin het is ontstaan: de industriële samenleving. Het mensbeeld in de 21e eeuw is echter veranderd. Het mensbeeld van nu is dat de mens pro-actief is en leert in interactie, gericht op ontwikkeling. De kwaliteit van de interacties bepaalt in hoge mate het resultaat. Leren is een dynamisch proces, waarbinnen de lerende ruimte nodig heeft. Bied de lerende kansen in plaats van je te richten op selectie.

Het pleidooi van Jeroen van Merriënboer ging over de complexiteit van het onderwijs dat je volgens hem niet moet vereenvoudigen. Op de zes uitgangspunten van het nieuwe leren valt veel af te dingen. Neem de aandacht voor zelfregulatie en metacognitie, de ruimte voor zelfverantwoordelijk leren en het leren in een authentieke leeromgeving. Rijke leeromgevingen hebben negatieve effecten. Studenten raken snel afgeleid, worden aan hun lot overgelaten. Hogere orde vaardigheden moet je expliciet onderwijzen. Bovendien is het vereenvoudigen van leertaken belangrijk om effectief te leren.

Reactie Luc Stevens:
Studenten moeten aangesproken worden op hun eigen verantwoordelijkheid. Binnen een stevig kader moeten zij ruimte krijgen om eigen keuzes te maken en timemanagement toe te passen. Daar is wel degelijk veel begeleiding en aandacht voor nodig. De rol van relevantie is belangrijk; de zin van het leren. Het gaat om het creëren van zinvolle onderwijssituaties.

En wat betreft het gebruik van ICT. In het onderwijs zijn we er nog helemaal niet mee vertrouwd! We staan eigenlijk nog maar aan het begin van de onderwijskundige invoering van ICT. Neem de tijd om te experimenteren, ervaringen op te doen en keuzes te maken.

Reactie Jeroen Merriënboer:
Geef studenten ruimte, maar besteed daarbij expliciet aandacht aan de vaardigheden die ze nodig hebben.

De eindconclusie van Luc Stevens: Stel de kans centraal, niet de selectie!
De intenties van het nieuwe leren worden schromelijk misbruikt. Er worden verkeerde keuzes gemaakt onder de noemer ‘nieuw leren’.

Eindconclusie Jeroen van Merriënboer:
Communiceer goed met het onderwijsveld. Maak geen vereenvoudigingen van de werkelijkheid. Jeroen van Merriënboer heeft grote problemen met het nieuwe leren zoals dat gepropageerd en geïmplementeerd wordt. Hij is wel voor een verdieping van de discussie om te komen tot betere aanpakken die tegemoet komen aan het nieuwe mensbeeld en de nieuwe doelen voor het onderwijs. Het is niet oud tegen nieuw, maar een groeipad. Het oude gaat niet ver genoeg.

Paul Kirshner stelt voor het begrip ‘nieuw leren’ ceremonieel te begraven en om te dopen tot een nieuwe slogan: ‘leren voor vandaag en morgen!’