De KaosPilots in Nederland

Tijdens ons bezoek aan de Kaos Pilots in Aarhus hoorden we dat er sinds kort een Nederlandse vestiging is van de Kaos Pilots in Rotterdam. Vanaf september 2008 start daar team 2. Inmiddels is het gelukt hen te vinden op het internet. Op You Tube staat een filmpje, daarnaast is er een uitgebreide website met daarop ondermeer videoverslagen, de missie, contactgegevens en een aantal blogs van studenten! De Rotterdamse school opereert onder de naam 'International school of new business design & social innovation.
Een van de voornemens in het nieuwe collegejaar is om contact te leggen met de Nederlandse vestiging. Een aantal Avansopleidingen zouden zeker kunnen samenwerken / uitwisselen met de Kaos Piloten.

Mitra in Aarhus deel 3: English pronounciation

De achterstelling van leerlingen in remote areas triggerde Mitra tot de uitvoering van nieuwe experimenten. Deze leidden uiteindelijk tot zijn serie rond 'The hole in the wall'. Een belangrijke vraag hierbij was hoe hulpmiddelen rond educational technology, die in eerste instantie ontwikkeld waren voor bedrijven en niet voor onderwijs, ingezet worden in deze afgelegen gebieden om zo de leerresultaten te verbeteren? In welke mate kunnen leerlingen autonoom leren zonder dat daarbij docenten eraan te pas kwamen.



In zijn Hyderabad experiment gebruikte Mitra het programma Dragon om leerlingen zelfstandig te laten oefenen met hun Engelse uitspraak. Tot zijn verbazing leerden de meesten van hen in een hele korte tijd redelijk goed Engels spreken zonder dat hierbij een docent aan te pas kwam. Mogelijk is Dragon ook voor ons een goede aanvulling op de Blue Classes. Wie weet hoeveel dialecten er al mee geoefend kunnen worden??

Mitra in Aarhus deel 2: remoteness and the quality of education

remoteness

De keynotesessie van Mitra bestond uit een viertal onderdelen: Kolb (het eerste onderdeel) is in een eerdere bijdrage al beschreven. In dit stuk gaat het over Remoteness en de impact ervan op de kwaliteit van het onderwijs. In zijn onderzoek (en ook de presentatie) vergeleek Mitra de impact van remoteness op kwaliteit van het onderwijs in het Verenigd Koninkrijk en India. Speelt remoteness alleen in ontwikkelingslanden of is het een meer universeel probleem? Waarom presteren leerlingen in deze gebieden lager dan in meer centrale plaatsen. Hoe belangrijk is afstand?



Tot zijn verbazing waren de overeenkomsten in de uitslag in beide landen enormhiervan. Een centrale vraag daarbij was 'Wat is de rol van de docent?' In beide gevallen kwam hij erachter dat er bepaalde regio's zijn waar goede docenten eigenlijk niet willen werken. De afkeer van een docent voor het werken in een afgelegen regio had een directe relatie met de schoolresultaten van leerlingen, zowel in India als in het Verenigd Koninkrijk.



Deze uitslag triggerde Mitra tot nieuwe experimenten: the hole in the wall!

Myspace and Facebook for Academic Work

Christopher Watts - Newell Center for Arts Technology
" I know that several of my colleagues here have met with a negative student reaction to using FaceBook and MySpace (these sites specifically): they find it "creepy" that their professors are on these sites."

William Allen - a state
"Unlike the experience of others, my students were happy to have FB as a class tool. This may have something to do with the fact that our students have near universal disdain for the 20th-Century Bb."

LINK

Learning styles and the perceptions of self

Als laatste keynotespreker was het de beurt aan Sugata Mitra. Hij maakte tijdens de laatste Online Educa in december 2007 al veel indruk met zijn verhaal 'Hole in the wall'. Deze keer was zijn verhaal misschien wel nog beter.
Mitra gaf aan hoe hij aan de hand van de leerstijlen van Kolb aan de slag was gegaan om deze scherper te maken. Scores in een van de kwadranten van Kolb zijn volgens Mitra te generiek. Afhankelijk van de positie in het kwadrant ten opzichte van de assen, krijgt iemand een leerstijllabel die niet echt passend hoeft te zijn. Hij heeft daarom de kwadranten van Kolb aangepast met vectoren en hoeken. Daardoor wordt de positionering in de kwadranten al specifieker. Daarnaast heeft hij experimenten uitgevoerd waarbij niet alleen de persoon in kwestie de leerstijlentest invult, maar dit ook te laten doendoor een groep mensen rond de persoon heen (ondergeschikten, collega's, familie en vrienden).



Uit de uitgevoerde experimenten, destilleerde hij een aantal conclusies die erop neer komen dat de test van Kolb slechts een beperkt beeld geeft van een leerstijl. Deze wordt vooraf sterk beinvloedt door de percepties van een persoon. Het laten invullen van de test door anderen geeft weliswaar een gedetailleerder beeld, maar blijft nog steeds een perceptie. In de meeste gevallen scoorden mensen in twee aaneengesloten kwadranten (soort MPS). In hoeverre dit echt overeenkomt met een specifieke leerstijl en hoever de contextuele invloed reikt, blijft de vraag.

e-ME : the student's best friend

In de presentatieserie van vrijdagochtend zat een interessant concept: e-Me, een initiatief vanuit Zweden.

Studenten kunnen via e-ME een eigen digitale assistent aanmaken, die via Internet hen op de hoogte houdt van diensten, vervaldata en informatie, gebaseerd op hun persoonlijke profiel. e-ME is ontwikkeld voor en door studenten. De schermen van e-ME worden op een web 2.0-manier weergegeven.



Niet alles wordt zelf ontwikkeld. Er wordt creatief gebruik gemaakt van bestaande faciliteiten die studenten nu ook al gebruiken zoals de Google Calender, gMail, SMS etc.



Ook in het ontwikkelproces wordt gebruik gemaakt van creatieve ideeen zoals dit stripverhaal. Eindelijk een applicatie die niet alleen vanaf een bureau wordt ontwikkeld.

Using Project Wonderland to develop and deploy virtual 3-D collaborative environments for teachning

Met zo'n titel is een keynote meteen interessant. Helaas viel dat enigszins tegen. In zijn verhaal vertelde Michael Gardner van de University of Essex over zijn project met Sun microsystems.



In het Myrtle project wordt een samenwerking gerealiseerd tussen de reele wereld van colleges met een virtuele wereld waarin afstandsstudenten het onderwijs volgen. Op deze manier kunnen bijvoorbeeld studenten uit China colleges volgen aan de universiteit van Essex.



Helaas waren er slechts onderdelen van het verhaal interessant, zoals het kunnen aanpassen van gezichtsuitdrukkingen van Avatars.



Het achterliggende onderwijskundige concept bleef heel klassiek: hoorcolleges (weliswaar ook te volgen via internet en second life) met een hele centrale rol van de docent en een student die vooral een reactieve rol had (stellen van vragen).
Jammer, er zou zo veel meer mogelijk kunnen zijn!