vrijdag 21 maart 2008

Bezoek uit Antwerpen

Donderdag 20 september kregen we een achttal collega’s van de Hogeschool van Antwerpen op bezoek. Na een kennismaking in het Grand Café en een rondleiding door het gebouw met Rudi, heeft Jan een korte presentatie gehouden over het realisatieplan van de visie op eLearning als afgeleide van de Avansvisie.

In de kern ging de presentatie over het realiseren van betrokkenheid op verschillende niveaus met als doel het innoveren en optimaliseren van het onderwijsleerproces. Het is onze uitdaging om iedere betrokkene binnen Avans enthousiast te maken voor eLearning. Onderwerpen die aan bod kwamen: authentieke leertaken, competentiegericht opleiden, het sociaal-constructivisme, het ontwikkelen van eigenaarschap bij studenten, een krachtige persoonlijke leeromgeving, binnen en buiten leren.

Realisatieplan
Om het doel te bereiken, liggen er een aantal activiteiten op verschillende niveaus (Avans, academies, individuele docent) op de plank:


  • Opschalingsproject ePortfolio;

  • Innovatieprojecten: Social Software, Digitale Learning Content, Games en Simulatie;

  • DigiCE, de digitale variant van de opleiding Commerciële Economie;

  • Aansluiten bij de onderwijsontwikkeling van academies;

  • Grassrootsprojecten, een stimuleringsbijdrage voor docenten;

  • Roadshows, goede voorbeelden van eLearning van collega’s voor collega’s;

  • Communities of Practices
  • Digitale etalage, een wiki met resources die docenten kunnen ondersteunen in de dagelijkse onderwijspraktijk.

Een compliment aan Rudi voor de perfecte organisatie van de dag. Ik denk dat onze collega's uit Antwerpen een hele boeiende en leerzame dag hebben gehad!

Zeven pijlers van digitale didactiek

Op zoek naar informatie over de zeven pijlers van digitale didactiek van Robert-Jan Simons kwam ik deze PowerPointpresentatie van Wilfred Rubens tegen op Slideshare. Wat mij enorm aanspreekt is de koppeling die Wilfred maakt tussen diverse vormen van ICT-gebruik en de zeven pijlers. Hij geeft een concrete invulling aan de pijlers en noemt voorbeelden als: samenwerkend leren en ICT, weblogs, discussieforum, social bookmarking en podcasting en meer...
De presentatie eindigt met de stelling dat ICT leidt tot een krachtige persoonlijke leeromgeving. Hij laat zien hoe zijn persoonsoonlijke leeromgeving van 2007 door middel van ICT compleet is veranderd ten opzichte van 1994.

De digitale generatiekloof

In het eerste nummer OnderwijsInnovatie 2008 van de Open Universiteit Nederland onderhoudt prof. dr. Rob Martens een rubriek 'Onderzoeksnieuws'. Onderstaande tekst is rechtstreeks overgenomen.

De digitale generatiekloof
Het fascinerende essay Innovatief leren met jongeren van Guus Wijngaards (lector E-learning aan Hogeschool INHOLLAND in Rotterdam) gaat over de digitale wereld van jongeren en hoe weinig onderwijs daarop aansluit. Wijngaards betoogt overtuigend dat onderwijs dat wel zou moeten doen en geeft ook aan hoe dat zou kunnen. Hij noemt jongeren, leerlingen en studenten van nu de 'digital natives', die zo bedreven zijn in het benutten van technologie dat ze zich daarvan eigenlijk niet meer bewust zijn en zeer gemakkelijk nieuwe ontwikkelingen op dit gebied volgen en opnemen in hun dagelijkse leven. Het advies van Wijngaards: het onderwijs moet veel en veel beter aansluiten bij de verworvenheden en mogelijkheden die de digitale wereld jongeren biedt. Daardoor kan ook beter gebruik worden gemaakt van de ict-kennis en -vaardigheden van jongeren, met als positief gevolg een toename van motivatie, zo verwacht de auteur.
Deze 'thought provoking' bundel van de Onderwijsraad wordt tenslotte afgesloten met essays die gemaakt zijn door leerlingen uit het voortgezet onderwijs. Sommigen zijn volstrekt recht voor z'n raap. Wat dacht u van dit citaat: 'Over leraren... ze zeiken alleen maar, en zeggen nooit wat je goed doet.'(p.174).
Kortom, wie in onderwijsinnovatie geïnteresseerd is moet deze bundel downloaden, 180 pagina's, helemaal gratis.

http://www.onderwijsraad.nl/uploads/pdf/alternatieven_voor_de_school.pdf

(Onderwijsinnovatie, maart 2008, p. 35)

donderdag 6 maart 2008

“Wie kan mij NU even helpen?” Een student i.p.v. een docent.

De laatste sessie die ik afgelopen dinsdag bijwoonde op het Innovatium ging over het Surfproject PAIR (Peer Allocated Instant Response). Met deze tool kan een student onmiddellijk hulp van medestudenten kan inroepen zodra hij/zij vast komt te zitten bij bestudering van een studieonderdeel. De gestelde vraag of het opgegeven probleem hoeft hierbij niet per se beantwoordt te worden door een docent. Een student die het betreffende studieonderdeel zojuist heeft afgerond of met hetzelfde onderdeel nog bezig is, kan de vraag waarschijnlijk beantwoorden.



Trends in het onderwijs, de organisatie ervan en een steeds toenemende werkdruk bij docenten maken de inzet van een tool als PAIR aantrekkelijk. Op basis van een aantal algoritmes wordt bij elke vraag/probleem een meest geschikte partner (peer) gezocht. Deze krijgt vanuit de tool de vraag voorgelegd en kan hierop reageren. Degene die oorspronkelijk de vraag heeft gesteld, krijgt hier niet alleen een antwoord op waar hij/zij mee verder kan, de ontvanger kan ook aangeven wat de kwaliteit is van het gegeven advies. In dit proces wordt ondervangen dat steeds dezelfde personen vragen/problemen oplossen. Ook kan het hele proces worden gemonitord.



Vooralsnog zijn met name de Open Universiteit en Fontys betrokken bij dit project. De tool is geschikt voor het gebruik door groepen van meer dan 50 studenten. Ook is het jammer dat het tot nu toe een aparte tool is die nog niet geintegreerd is met een leeromgeving. Heel positief is echter dat deze tool de opvatting dat studenten elkaar prima verder kunnen helpen actief ondersteunt.

Tweede onderdeel wiki

Naast het verhaal van Yolande Spoelder waarbij studenten een wiki gebruikten rond kennisconstructie en -uitwisseling in het kader van archeologie, werd er ook een voorbeeld gegeven van een wikitoepassing bij het bestuderen van toneelstukken van William Shakespeare. Hierbij ging het om een groep van 40 studenten die per groep, gedurende 16 weken een specifiek thema uitdiepten en de resultaten ervan met elkaar deelden via een wiki.
In een groepsdiscussie die hierop volgde, kwamen vragen aan bod als:
- hoe en waarop beoordeel je studenten?
- wat kunnen de effecten zijn van deze beoordeling op de activiteit(en) van studenten?



In samenwerking met Surf wordt al jarenlang een aantal goodpractices verzameld. Met de komst van de nieuwe Surfportal wordt meer gedacht aan de oprichting van een Community of Practice. De twee voorbeelden van wiki's zijn voor het project Social Software zeker bruikbaar. Ook zal het beoordelingselement zeker aan bod komen in discussies binnen de projectgroepen. Toch blijf ik benieuwd naar wat er verder buiten de aangegeven projecten gebeurt in het onderwijs.

Serious gaming: een onderwijskundige aanpak

Twee docenten van de Haagse Hogeschool, Ferry van der Pal en Vincent Boeren, wisselen hun ervaringen uit over Serious Gaming. Het opzetten van een Serious Game is een kwestie van lange adem als er meedere opleidingen, zoals in het geval van de HH, bij betrokken zijn. Tegelijkertijd kan juist deze multidiciplinaire deelname een duidelijke meerwaarde hebben. Zo is er zelfs participatie van een chinese hogeschool. Ervaring in Den Haag is dat leren via Gaming de studenten ernorm aanspreekt. Alleen al het ontwikkelen van een 3D game is voor studenten uitdagend. Zij ontwikkelen op deze manier in feite hun eigen tool. Gaming is wat anders dan simulatie. Een goed game moet de volgende drie elementen bevatten: het moet een spel zijn waar progressie in zit, dat levels bevat. Je moet kunnen laten zien dat, als je die levels bereikt, je er beter van wordt, "showing off". Het moet mogelijk zijn materiaal te verzamelen als een soort trophee. Het Serious Game van de HH kost, zowel docenten als studenten behoorlijk wat tijd. Vincent Boeren is twee dagen fulltime met begeleiding bezig. Dat geldt ook voor de studenten, die weliswaar in verschillende fases kunnen instappen, maar er op dat moment dan ook fulltime mee bezig zijn. Probleem bij gaming is de toetsing. Hoe beoordeel je de individuele bijdrage van de student adequaat ? Het is in de praktijk natuurlijk wel mogelijk om kleinere game-projecten
te initieren. Voor meer informatie over het project games: www.cyberdam.nl

Sandra Brocx

Kies op Maat

Kies op maat


Omdat Avans voor de beslissing staat zich aan te sluiten bij Kies op Maat ivm de minors, ben ik bij deze workshop gaan luisteren. Ter info: Kies op Maat is een online platform waar alle studenten aan het Hoger Onderwijs in Nederland kunnen kiezen uit minors en vakken van deelnemende instellingen. Doel van Kies op Maat is het vergroten van de mobiliteit van alle studenten binnen het Hoger Onderwijs.
Projectleider Hans van Driel (InHolland)hield zijn verhaal.
Een paar feiten:
- KiesopMaat biedt naast het minoraanbod ook andere vakken/modules
- Op dit moment zijn 192 modules van 7 instellingen te vinden
- Universiteiten zijn opener in het delen van informatie dan HBO instellingen
- Van de 150 studenten die afgelopen jaar een aanvraag voor een minor/cursus hebben gedaan zijn 90 studenten daarmee doorgegaan.
- In KiesopMaat zijn niet de minors van de 'eigen' instelling te zien. Studenten moeten dus op 2 plaatsen zoeken naar minors. (Avans Osiris catalologus en KiesopMaat)
- KiesopMaat streeft naar integratie met Studiekeuze123 en BAMAs.

Mijn indruk: een informatief verhaal!